Fladderende Vlinder(s)…
Wet- en regelgeving omtrent de uitvaartbranche in Nederland is opgenomen in de wet op de lijkbezorging. 1 van de regels die daarin is opgenomen is de minimale termijn van 30 dagen ( 1 maand en 1dag) , wanneer je na een crematie de as mag ophalen. De as kan verstrooid worden, of in een urn bewaard worden. De urn kan in een urnenmuur worden geplaatst, thuis bewaard worden of begraven worden. Onze speciale As- kistjes, van natuurlijke materialen, zijn een prachtig alternatief om uw dierbare terug te geven aan de natuur.
Vlinder, het lentekind. De puberdochter. Grote zus. Gezellige vriendin en sportief teammaatje.
19 lentes jong en in haar doen en laten altijd al erg volwassen voor haar leeftijd. Dat bleek ook zeker toen de kinderarts de diagnose non-hodgkin stelde, toen Vlinder 16 jaar was. Gelaten en wijs, stelde ze vanaf dat allereerste moment de juiste vragen en zo kwam ze ook op mij over toen ze me belde en vroeg of we af konden spreken. Het waren niet haar ouders die ze liet bellen, maar Vlinder wilde zelf haar wensen omtrent haar afscheid bespreken. “ Tot maandag Pascal. Het wordt mooi weer, dus we kunnen mooi bij mijn ouders in de tuin zitten” zo sloot ze het telefoongesprek af.
Die maandag, zaten we buiten in de prachtige, bloemrijke tuin van de ouders van Vlinder. Onder de eik. Haar lievelingsboom, die ze samen met haar vader heeft geplant op haar 4de verjaardag. We beginnen het gesprek en al snel krijgt haar afscheid vorm. Weldoordacht en duidelijk geeft Vlinder, in nauw overleg met haar ouders en haar 2 zusjes aan, hoe ze het graag zou willen. Het is een emotioneel, maar vooral een waardevol gesprek, waarin ik alle keuzes noteer, vragen stel, mogelijkheden en opties bespreek, maar ik luister vooral. En waar in alle stelligheid zaken omtrent de kleur van de rouwauto, bloemen en de duurzame keuze voor een vlaskist, is er echter 1 vraagstuk dat open ligt. Wagenwijd open zelfs. Vlinder, maar ook haar dierbaren hebben geen beeld bij wat er met de as moet gebeuren. “Ik wil niet in zo’n muur hoor en op de 1 of andere manier voelt verstrooien ook niet oké” Ik benoem de mogelijkheid om voor een sier-urn te kiezen , waarin de as bewaard kan worden en bijvoorbeeld bij haar ouders thuis geplaatst kan worden.
Vlinder kijkt me indringend aan en zegt: “Mogen ze mijn urn ook thuis begraven?” Ik geef aan dat je op eigen grond een urn mag begraven en ik vertel haar over onze As-kistjes. Een ieniemini- variant van de door Vlinder gekozen vlaskist, die begraven kan worden. “Oh, dat wil ik en dan onder de eikenboom!” reageert Vlinder enthousiast.
8 maanden na dat gesprek, 30 dagen na Vlinders’ uitvaart, krijg ik een appje van haar moeder. Het is een foto met onderstaande tekst: “Vandaag op deze zonovergoten lentedag, geven we Vlinder terug aan de natuur. In onze eigen tuin, onder haar lievelingsboom, omringd door bloeiende bloemen en fladderende vlinders…Vandaag is onze Vlinder weer thuis”