Rouwvervoer
Er zijn verschillende soorten rouwvervoer. Naast een rouwauto in het klassiek zwart, grijs, wit, roze, pasteltinten of in welke kleur u wenst zijn er tal van andere variaties. Een loopkoets, een koets met paarden , een bakfiets en wist u dat u uw eigen auto (mits groot genoeg) ook mag gebruiken? Zo maakte Gezienus zijn laatste ritje met zijn eigen truck…
Rouwvervoer
Zijn dochter had hem naar de zaak gebracht die bewuste maandagochtend. Hij haalde de benodigde papieren van kantoor, maakte nog een praatje met zijn collega’s van kantoor en startte zijn geliefde, Volvo VT5 torpedo, zo’n stoer model met neus. Met een grote lach, getoeter en een zwaai, draaide Gezienus het groen witte gevaarte het terrein af. Op weg naar Zweden. Helaas kwam het niet zo ver…
Net voor de Duitse grens, op een parkeerterrein bij een benzinepomp was Gezienus getroffen door een hartstilstand en hulp mocht niet meer baten. De chauffeur in hart en nieren, stierf in het harnas. Zijn afscheid zou ook in het teken staan van zijn levenswerk. Samen met zijn dochter, zoon en goede vriend gaven we vorm aan het afscheid van Gezienus. Al snel meldden zich collega-chauffeurs, vrienden uit het vak, kameraden voor het leven en zij wilden een erehaag vormen met vrachtwagens en uiteraard zou Gezienus vervoerd worden met zijn eigen truck.
De dag van afscheid brak aan. De dienst zou bij het transportbedrijf zijn waar Gezienus werkte en daarna zouden we in 1 lange aangesloten sliert, te voet, gevolgd door de trucks, naar de begraafplaats gaan. De trucks vormden een kleurrijke keten op het terrein en ver daarbuiten. Het hele industrieterrein stond die dag in het teken van Gezienus. Dat bleek zeker toen we vertrokken naar de begraafplaats, want langs de weg stonden massa’s mensen, ze applaudisseerden toen de truck met daarop de uitvaartkist passeerde. Met kippenvel van m’n kruin tot m’n tenen, liep ik voor de truck van Gezienus, gevolgd door zijn dierbare naasten, andere genodigden en daarachter de stoet van trucks. Luid toeterend, uit eerbied voor Gezienus.
Aangekomen bij de begraafplaats, werden de trucks daar wederom als een kleurrijke slinger om de truck van Gezienus geparkeerd en wederom waren het zijn 6 kameraden die de kist droegen naar het graf. Daar waar hij herenigd werd met zijn Trudy. Zijn grote liefde die hij al 11 jaar had moeten missen.
Nadat de laatste woorden waren gesproken, iedereen een laatste groet had gebracht was er nog een informeel samenzijn in de favoriete kroeg van Gezienus. Na een toast op het leven met een alcoholvrij pilsje en een bitterbal, het vaste recept van Gezienus, vervolgde iedereen zijn eigen weg. De trucks reden ieder een kant op. De een naar huis, de ander naar een werkbestemming.
En ik, ik liep terug naar mijn auto en liet alles nog eens rustig de revue passeren. De ronkende motoren, de geur van diesel, al die mensen, het respect en eerbied dat in alles voelbaar was geweest die dag. Alles voor Gezienus, de chauffeur die stierf in het harnas en vandaag zijn aller-allerlaatste rit maakte…