Voorgesprek

“Eerst alles goed geregeld…dan kan ik rustig sterven…”

☎ Bel ons direct – plan een persoonlijk gesprek

Dit is een uitspraak die om een uitleg vraagt. Het doet namelijk vermoeden dat de dood te regisseren is, terwijl we vaak zien, dat de dood zich juist niet laat beteugelen. Toch zijn er situaties, waarin het levenseinde een gemarkeerde datum in de agenda is, en dat het een geplande datum en tijdstip omvat. Een dag waarnaar uitgekeken wordt, zoals de bijzondere man die ik mocht ontmoeten en de woorden sprak ”eerst alles goed geregeld, dan kan ik rustig sterven…”

Samen met zijn vrouw, kwam hij op het afgesproken tijdstip binnen lopen. Een gulle lach versierde zijn gezicht, enthousiast stak hij zijn hand naar me uit en zei; “Wat is het hier mooi joh!” We maakten op zijn verzoek meteen een ronde door ons uitvaartcentrum. Er waren vragen, maar het was vooral beeld hebben bij de verschillende ruimtes. “Ik wil met eigen ogen zien, waar ik terecht kom. Enne…het voelt goed hier”.

We namen een kopje koffie en bespraken stap voor stap alle wensen. Er werd overlegd, gewikt en gewogen en na een uur hadden we in grote lijnen al heel wat op papier. We spraken af, een vervolg te geven aan die eerste opzet, om dan alle openstaande vraagstukken te concretiseren. Ondertussen werden er verschillende lijntjes uitgezet. Sneller dan gedacht, ontving ik een telefoontje. Het ziekteproces ging sneller dan gehoopt en de grens van een waardig bestaan, was bereikt. Er werd dan ook een datum gepland, waarop zijn leven zou worden beëindigd. 5 dagen voor zijn 73ste verjaardag. De uitvaart zou op zijn geboortedag zijn. “Dan kunnen ze een feestje vieren op m’n verjaardag” zei hij lachend tegen me.

We spraken alles voor een laatste keer door. We spraken elkaar voor de laatste keer, daarvan waren we ons goed bewust. En die wetenschap maakte dat het gesprek een extra lading kreeg. Ik voelde dat we, in een relatief korte tijd, een diepe verbinding hadden samen.

Ik rondde het gesprek af, gaf hem een hand en zocht naar de juiste woorden. Hij was me voor, keek me doordringend aan met zijn blauwgrijze ogen en zei “Bedankt voor alles hé, en het allerbeste jongen.“ Ik knikte en zei, “Een goede laatste reis, waar je ook naar toe gaat, ik hoop dat ze daar goede wijn hebben” Hij lachte, “Dat mag ik toch hopen zeg”.

De dag dat de euthanasie gepland stond was het stralend weer. Een verzengende zomerdag zelfs en de rouwkaart werd, geheel op zijn verzoek, die dag bij zijn naasten bezorgd. Met daarop zijn eigen woorden: “Vandaag verlaat ik jullie en dit mooie leven” De dag van de uitvaart was 5 dagen daarna. Op zijn geboortedag. En alles verliep die dag zoals hij dat had gewild. Zijn vrouw, zijn dochter en andere dierbaren sloten, na een prachtige herinneringsdienst, geheel naar zijn wens, het samenzijn af met goede wijn. Proostend op het leven. Op zijn voorbije leven. Op hun nieuwe leven, zonder Bart….

Ook uw uitvaart in eigen regie? Kom gerust langs of maak een afspraak.